موقعیت
آشنایی با کلاه ایمنی
1400/08/08

آشنایی با کلاه ایمنی

کلاه ایمنی

کلاه ایمنی یا کلاه سخت نوعی کلاه ایمنی است که عمدتاً در محیط‌های کاری پر خطر مانند کارگاه‌های صنعتی یا ساختمانی برای محافظت از سر در برابر آسیب ناشی از سقوط اجسام، برخورد اشیاء، آوار، باران و شوک الکتریکی استفاده می‌شود. نوارهای ضربه گیر داخل کلاه، وزن کلاه و نیروی هر گونه ضربه را بالای سر پخش می‌کند. یک سیستم ضربه گیر همچنین فضای تقریباً 30 میلی‌متری (1.2 اینچ) را بین پوسته کلاه ایمنی و سر استفاده‌کننده ایجاد می‌کند، به طوری که اگر جسمی به پوسته برخورد کند، احتمال انتقال مستقیم ضربه به جمجمه کمتر نماید. برخی از پوسته های کلاه دارای یک رج تقویت کننده میانی برای بهبود مقاومت در برابر ضربه هستند. کلاه صخره نوردی نقش بسیار مشابهی را در زمینه ای متفاوت ایفا می‌کند و طراحی بسیار مشابهی دارد.

 

کلاه های کپ ایمنی یک کلاه ایمنی سبک هستند که از یک ضربه گیر یا پد ساده و  یا یک بند چانه استفاده می کند. کلاهک های ضربه گیر این چنینی در مواردی استفاده می‌شود که امکان خراشیدن یا ضربه خوردن سر به تجهیزات یا برجستگی های سازه وجود دارد، اما برای جذب ضربه های بزرگ کافی نیستند، مانند ابزاری که از چندین طبقه افتاده است می تواند به راحتی باعث آسیب شوند.

 

یکی از راه های پیشگری از حوادث و کم کردن میزان صدمات استفاده از کلاه ایمنی در محل های پر خطر هنگام انجام کار است.بسته به نوع فعالیت در محل کار کلاه ایمنی مناسب را انتخاب می‌کنند. که هرکدام از آنها از ویژگی های متناسب با آن محیط بهره مند هستند. عملکرد این کلاه ها به گونه ای است که ضربه وارد شده به جمجمه را جذب کرده و از آسیب جدی به سر جلوگیری می‌کند.

 

کلاه ایمنی چیست

 

 

تاریخچه استفاده از کلاه های ایمنی

در سال‌های اولیه صنعت کشتی‌سازی، کارگران کلاه‌های خود را با قیر می‌پوشانند و آن‌ها را برای سفت شدن در زیر نور خورشید می‌گذاشتند، این یک روش معمول برای کارگران بارانداز بود که دائماً در معرض خطر اصابت اشیایی که از عرشه کشتی به سرشان می‌افتند، بود.

به گفته استاد فرهیخته مدیریت، پیتر دراکر که زمانی با فرانتس کافکا  در مؤسسه بیمه حوادث کارگری در پادشاهی بوهمیا (پادشاهی در کشور چک) همکار بود، اولین کلاه ایمنی سخت غیر نظامی توسط کافکا طراحی شد. کافکا مسئول بررسی و ارزیابی غرامت برای صدمات شخصی به کارگران صنعتی بود. حوادثی مانند از دست دادن انگشتان یا دست و پا به دلیل سیاست‌های ضعیف ایمنی کار در آن زمان، امری عادی بود. این امر به‌ویژه در مورد کارخانه‌های مجهز به ماشین‌های تراش، مته‌ها، ماشین‌های نقشه‌کشی و اره‌های دوار که به ندرت مجهز به حفاظ ایمنی بودند، صادق بود. که البته این موضوع توسط هیچ سندی توسط کارفرما از آن موقع تایید نشده است که این کافکا بود که اولین کلاه ایمنی را طراحی کرده است.

 

شرکت بولارد واقع در ایالات متحده آمریکا که توسط ادوارد دیکینسون بولارد در سال 1898 تاسیس شده بود. به مدت 20 سال سابقه کار در تجارت محصولات ایمنی صنعتی را داشت. این شرکت کلاه های محافظ ساخته شده از چرم را تولید می کرد. زمانی که پسرش، ای. دبلیو. بولارد، از جنگ جهانی اول جان سالم بدر برد و به خانه بازگشت. ایده های خلاقانه ای برای بهبود ایمنی کلاه ها به ادوارد داد. در سال 1919 بولارد یک "کلاه سخت جوشانده" ساخته شده از کرباس بخار داده شده، چسب و رنگ سیاه را به ثبت رساند. در همان سال، نیروی دریایی ایالات متحده بولارد را مأمور ساخت یک کلاه محافظ کارگران کشتی سازی کرد. که استفاده گسترده از کلاه های سخت را رواج داد. مدتی بعد، بولارد یک سیستم ضربه گیر داخلی برای کلاه درست کرد که به کلاه علمکرد موثرتری می داد. طرح های اولیه شباهتی به کلاه نظامی فولادی M1917 " Brodie "  داشتند که الهام بخش ساخت آنها نیز بود.

 

کلاه خود نظامی در جنگ جهانی اول

 

در سال 1930 شرکت ام‌اس‌ای سیفتی (شرکت تولید کننده تجهیزات ایمنی که با حمایت توماس ادیسون تاسیس شده است) کلاه ایمنی "" Skullguard با استفاده از ترموپلاستیک نارسانای تقویت شده – باکالیت (نوعی ترموست و یک ترکیب مصنوعی از رزین) تولید کرد که قادر به مقاومت در برابر دماهای بالا و بارهای گرمایی تابشی در صنعت فلزات تا 350 درجه فارنهایت (177 درجه سانتیگراد) بدون سوزاندن کاربر بود همچنین که در برابر ولتاژ برق نیز عملکرد خوبی داشت. باکلیت برای محافظت از کاربر در برابر ضربه های ناگهانی در محیط های کاری با حرارت بسیار بالا، مناسب بود با این حال برای استفاده های کاربردی سبک محسوب می‌شد. کلاه Skullgard که از رزین باکلیت تقویت شده با صفحه سیمی و کتانی ساخته شده است، هنوز نزدیک به 12 مدل در سال 2021 تولید می‌شود.

 

در پروژه سد هووِر در سال 1931، استفاده از کلاه ایمنی توسط شش شرکت پیمانکار سد، الزامی شد. همچنین در سال 1933، ساخت پل گلدن گیت در سانفرانسیسکو کالیفرنیا آغاز شد. به دستور ژوزف اشتراوس، مهندس ارشد پروژه، کارگران ملزم به استفاده از کلاه های ایمنی بودند. اشتراوس برای ایجاد یک محل کار ایمن تاکید زیادی داشت. از این رو، او شبکه‌های ایمنی راه اندازی کرد و نیاز به استفاده از کلاه‌های ایمنی در حین کار را الزامی کرد. اشتراوس همچنین از بولارد خواست تا یک کلاه ایمنی برای محافظت از کارگرانی که سندبلاست را انجام می‌دهند، بسازد. بولارد طرحی را تولید کرد که صورت کارگر را می پوشاند، حفره ای برای دید  داشت و نیز قسمتی برای تامین هوای تازه از طریق شیلنگ متصل به کمپرسور هوا در نظر گرفته شده بود. کلاه ایمنی Skullgard جزوه بهترین کلاه های ایمنی بود با این حال قیمت بسیار گرانی داشت در آن زمان بسیاری از کلاه های ایمنی از فولاد ارزان ساخته شده بودند.

 

کلاه اسکال گارد شرکت ام اس ای

 

 

در سال 1938 آلومینیوم سبک جای فولاد سخت در تولید کلاه ایمنی را گرفت که البته کلاه های فلزی برای کاربری های فضاهای الکتریکی استفاده نمی شدند. سرانجام در دهۀ 40 استفاده از فایبرگلاس  درساخت کلاه های ایمنی بسیار رایج شد.

کلاه های ایمنی ترموپلاستیک با قالب گیری تزریقی در درهۀ 50 ظهور پیدا کردند. در دهه 1960 به طور کامل بر بازار مسلط شدند. ساخت آسان و مقرون به صرفه آن باعث افزایش تولید آن شد. در سال 1952، MSA کلاه ایمنی شوکگارد را برای محافظت از افراد در برابر شوک الکتریکی تا 10000 ولت ارائه کرد. همچنین نیز این شرکت در سال 1961، کلاه ایمنی تاپگارد، اولین کلاه سخت پلی کربنات را به بازار عرضه کرد. سال 1962 کلاه ایمنی V-Gard این شرکت عرضه شد که امروزه پرکاربردترین کلاه ایمنی در ایالات متحده است.

در سال 1997، ANSI اجازه ساخت یک کلاه سخت تهویه‌دار را داد تا کاربران را خنک‌تر نگه دارد. همچنین امکان استفاده از لوازم جانبی مانند محافظ‌های صورت، آفتاب‌گیر، گوش‌بند و پارچه‌های آستر جذب‌کننده تعریق را دارد. امروز لوازم جانبی دیگری همچون رادیو، واکی تاکی، پیجر و دوربین نیز با کلاه به راحتی ست می‌شوند.

 

طراحی کلاه های ایمنی

از آنجایی که کلاه های ایمنی برای محافظت از سر کاربر در برابر ضربه در نظر گرفته شده است، کلاه ها از مواد بادوامی ساخته می شوند، در اصل ترکیبی از فلزات، همچنین کامپوزیت باکلیت، فایبر گلاس، و معمولاً (از دهه 1950 به بعد) از ترموپلاستیک قالب گیری شده ساخته می شوند. امروزه رایج ترین عنصر مورد استفاده در ساخت کلاه های ایمنی پلی اتیلن است.

برخی از کلاه‌های ایمنی امروزی دارای لبه‌ای هستند که به‌عنوان یک ناودان باران عمل می‌کند تا آب باران را به سمت جلو هدایت کند و اجازه می‌دهد آب به جای سرازیر شدن در گردن کاربر، از کنار ها خارج شود.

 

رنگ کلاه های ایمنی

رنگ های کلاه ایمنی می توانند نقش های متفاوتی را در سایت های ساختمانی نشان دهند. این نام گذاری رنگ ها از شرکتی به شرکت دیگر و محل کار به محل کار متفاوت است. سازمان‌های دولتی مانند نیروی دریایی ایالات متحده، طرح‌های رنگی کلاه ایمنی خود را دارند که ممکن است برای پیمانکاران فرعی اعمال شود. در پروژه های بسیار بزرگ که شامل تعدادی از شرکت ها می شود، کارمندان همان شرکت ممکن است از کلاه یک رنگ استفاده کنند.

 

کلاه ایمنی سفید

این کلاه ایمنی برای سرکارگران، سرپرستان و مهندسان در نظر گرفته شده است.

 

کلاه ایمنی قهوه ای

اگر کلاه ایمنی قهوه ای باشد، معمولاً برای جوشکاران طراحی شده است. کسانی که در محیط های با گرما بالا کار می کنند می توانند از این کلاه ایمنی استفاده کنند.

 

کلاه ایمنی سبز

گاهی اوقات، کلاه های سبز نشان می دهد که کارگر تازه کار در محل ساخت و ساز است. با این حال، بیشتر توسط بازرس ایمنی پوشیده می شود.

 

کلاه ایمنی  زرد

اکثر اپراتورها و کارگران عمومی کلاه زرد بر سر می گذارند.

 

کلاه ایمنی آبی

کلاه آبی رنگ مخصوص نجاران و مشاوران فنی است. کارگران موقت نیز در برخی از شرکت ها دیده می شوند که آنها را می پوشند.

 

کلاه ایمنی نارنجی

بازدیدکنندگان و کارمندان جدید معمولا کلاه نارنجی بر سر می گذارند. در برخی موارد، کارگران جاده آنها را نیز می پوشند.

 

رنگ کلاه های ایمنی

 

همانطور که گفته شد هیچ استاندارد رسمی برای این کلاه های ایمنی رنگی وجود ندارد. برخی از سازمان ها فقط از یک رنگ استفاده می کنند، در حالی که برخی دیگر معانی خاصی نیز دارند. همه کارفرمایان باید این اطلاعات را در اختیار کارمندان قرار دهند، به خصوص اگر کد رنگی برای رعایت کردن وجود داشته باشد.

 

استیکر کلاه ایمنی

از برچسب ها، لیبل ها و نشانگرها برای علامت گذاری کلاه های ایمنی استفاده می شود تا بتوان اطلاعات مهم را به اشتراک گذاشت. از آنجایی که برخی از رنگ ها یا نشانگرهای دائمی می توانند پلاستیک بکار رفته در کلاه های ایمنی تخریب کنند، اغلب به جای آن از لیبل ها یا نوار چسب استفاده می شود. برچسب هایی با آرم شرکت و آنهایی که نشان دهنده آموزش، صلاحیت یا سطح امنیتی یک کارگر هستند نیز رایج هستند. بسیاری از شرکت‌ها برچسب‌های آماده ارائه می‌کنند تا نشان دهند که یک کاربر در زمینه ایمنی برق، فضای مشخص یا گودبرداری و همچنین کار با تجهیزات تخصصی آموزش دیده است. ناظران محیط زیست اغلب برچسب هایی می سازند تا نشان دهند که کارگر در مورد خطر مهمات منفجر نشده یا حساسیت باستان شناسی/بیولوژیکی یک منطقه خاص آموزش دیده اند. اتحادیه ها نیز ممکن است برای ترویج کار اتحادیه، تشویق به رعایت ایمنی و یا بزرگداشت مراسمی، برچسب های کلاهی را به اعضای خود ارائه دهند.

کلاه ایمنی همچنین می تواند مشخصات متمایزی را برای کارگران فراهم می کند که حتی در دید محیطی به راحتی قابل شناسایی باشد، برای ایمنی در اطراف تجهیزات یا ترافیک. نوار بازتابی می تواند دید را هم در روز و هم در شب افزایش دهد.

 

استیکرهای کلاه های ایمنی

 

استاندارد های ایمنی

ایمنی محیط های کارگاهی بیان می کند که کارفرما باید اطمینان حاصل کند که هر کارگر هنگام کار در مناطقی که احتمال آسیب به سر در اثر سقوط اشیا وجود دارد، از کلاه ایمنی استفاده می کند. علاوه بر این، در محیط هایی که خطر برق گرفتگی دارد کارفرما باید اطمینان حاصل کند که کارگران از کلاه ایمنی طراحی شده برای کاهش خطر شوک الکتریکی در نزدیکی رساناهای الکتریکی در معرض دید که می تواند با سر تماس پیدا کند، استفاده کنند.

 

کلاس بندی کلاه های ایمنی

کلاه های ایمنی براساس نوع کاربری آن دسته بندی می شوند.

کلاس E (الکتریک) حفاظت دی الکتریک تا 20000 ولت را فراهم می کند.

کلاس G (عمومی) حفاظت دی الکتریک تا 2200 ولت را فراهم می کند.

کلاس C (رسانا) هیچ حفاظت دی الکتریک ارائه نمی دهد.

 

در بریتانیا، مقررات تجهیزات حفاظت شخصی (PPE) 1992 مشخص می‌کند که کلاه‌های ایمنی جزئی از PPE هستند و طبق قانون، همه کسانی که در کارگاه‌های ساختمانی یا در محیط‌های خطرناک کار می‌کنند ملزم به استفاده از کلاه‌های ایمنی هستند.

در اروپا همه کلاه‌های سخت باید دارای طول عمری باشند که توسط سازنده تنظیم شده است، این می‌تواند از تاریخ انقضا یا یک دوره تعیین‌شده از تاریخ تولید مشخص شود، که یا به داخل چسبانده می‌شود یا در مواد کلاه سخت حک می‌شود. در کل یک کلاه ایمنی می تواند تا 3 تا 5 سال اگر آسیب نبیند عمر کند. البته بعد از این زمان توصیه می شود از کلاه جدید استفاده کنید.

 

استاندارد ایمنی کلاه ها بر اساس دو تست رایج ANSI/ISEA Z 89.1 (برای ایالات متحده) و تست EN 397 (برای اروپا) تقسیم بندی می‌شوند.

که هر کدام از این استاندارد ها با توجه به نوع آزمایش هایی که بر روی کلاه انجام داده اند، داده های متفاوتی دارند.

 

تفاوت استاندارد های   ANSI/ISEA Z 89.1  و  EN 397

در استاندارد  89.1ANSI/ISEA Z برای تست کلاه از وزنه ای به جرم 3.6 کیلوگرم با سرعت 5.5 متر برثانیه در ارتفاع 1 متری استفاده شده است. نیروی وارد بر سطح کلاه معادل 4.45 نیوتن است که طبق استاندارد ایالات متحده قابل قبول می‌باشد. اما در استاندار 397EN این نیرو معادل 5 نیوتن است.

استاندار های دیگری هم وجود دارند که هر کدام در کلاس بندی های خاص خود تقسیم بندی می‌شوند.

 

استاندار  CSA Z94.1  کانادا و استاندارد ANSI/ISEA Z 89.1 ایالات متحده

استاندارد کلاه های صنعتی را در بر می‌گیرد.

مقاوم در برابر ضربه، حرارت و عایق الکتریکی

این مدل کلاه ها در دو نوع تقسیم بندی می‌شوند.

1-      الزامات محافظت از جمجمه در برابر برخورد ضربه از بالا را دارد

2-      الزامات محافظت از جمجمه در برابر برخورد ضربه از بالا و ضربه از طرفین را دارد

با توجه به نوع عایق این نوع کلاه ها در دسته بندی مختلفی قرار می‌گیرند:

رسانا و بدون حفاظت الکتریکی در کلاس C

میزان مقاومت در برابر 2200 ولت، در کلاس G

میزان مقاومت در برابر 2000 ولت، در کلاس E

 

استاندار 397 EN اروپا و استاندارد 14052 EN

استاندارد ایمنی اروپا برای پوشش کلاه های صنعتی بکار گرفته شده در محیط های خطرناک

 با الزامات رویه جذب ضربه، مقاوم در برابر حرارت، عایق الکتریکی و محافظت از جمجمه.

از الزامات دیگر این استاندار داشتن بنده چانه به مقاومت 25 کیلوگرم است تا در صورت سقوط فرد و گیر کردن بند کلاه باعث ایجاد خفگی نشود.

عایق الکتریکی تا440 ولت و همچنین داشتن محافظ در هنگام پاشش جرقه و مواد مذاب.

 

  استاندارد 50365 EN 

مکمل استاندارد 397 EN می‌باشد و برای محیط های کاری با ولتاژ پایین کاربرد دارد.

این استاندارد باید با استاندارد 397 EN مطابقت داشته و همچنین دارای ویژگی های زیر باشد

هیچ گونه قطعه رسانایی نباید در ساخت این کلاه به کار رفته باشد

دریچه های عبور هوا به داخل کلاه باید به گونه ای تعبیه شوند که اجازه تماس سر با قطعات برقی را ندهد

عایق الکتریکی در مقابل جریان متناوب AC  تا 1000 ولت و جریان مستقیم DC  تا 1500 ولت.

 

استاندارد AS/NZS 1801  استرالیا و نیوزلند

استانداردی دیگر برای پوشش کلاه های ایمنی که باید ملزم به داشتن شرایط زیر باشد.

مقاوم در برابر حرارت، ضربه و عایق الکتریکی تا 650 ولت

این نوع کلاه ها به سه نوع تقسیم می‌شوند.

1-      نوع اول که دارای الزامات حفاظت از جمجمه در برابر ضربه از بالا و طرفین را داشته باشد

2-      مناسب شرایط کاری با دمای بالا باشد.

الزامات مقاومت در برابر آتش وحرارت را داشته باشد.

 

اکسسوری کلاه ایمنی

 

کلاه ایمنی چقدر نیرو تحمل میکند؟

برای تست ایمنی، کلاه های ایمنی از هر تولیدی انتخاب و در برابر ضربه، نفوذ اجسام تیز و ولتاژ مورد آزمایش قرار می گیرد.

برای آزمایش ضربه کلاه های ایمنی یک توپ 3.6 کیلو گرمی را از ارتفاع 1.5 متری بر روی آن رها میکنند که باید در برابر این ضربه مقاومت قابل قبول داشته باشد. حداکثر نیروی اوج در این آزمایش 450 کیلوگرم است. این آزمایش در هر دو دمای منفی17 درجه سانتی گراد و 50 درجه سانتی گراد انجام می شود.

در تست نفوذ Apex -  حداکثر توانایی کلاه ایمنی را برای مقاومت در برابر نفوذ اندازه گیری می کنند. این آزمایش با انداختن یک نفوذگر فولادی نوک تیز روی کلاه انجام می شود تا توانایی آن در مقاومت در برابر نفوذ را آزمایش کنند. این آزمایش با انداختن یک نفوذگر فولادی نوک‌دار 1 کیلوگرمی از ارتفاع سقوط آزاد 1.2 متری انجام می‌شود.

در تست بند چانه، یک وزنه 10 کیلوگرمی به آن می بندند و آن را از ارتفاع 20 سانتی متر رها می کنند بند چانه نباید بیش از 2.5 سانتی متر کش بیایید و یا کنده شود.

تست های عایق الکتریکی برای کلاه های ایمنی قابلیت مقاومت در برابر شوک الکتریکی کلاه ایمنی را اندازه گیری می کند. سه نوع معیار تست عایق الکتریکی برای عایق الکتریکی وجود دارد.

 

کلاه های ایمنی کلاس E خطر قرار گرفتن در معرض هادی های الکتریکی ولتاژ بالا را کاهش می دهد: کلاه در ولتاژ 20000 ولت به مدت 3 دقیقه تست می شود و سپس در 30000 ولت که اگر نسوزد ایمن است.

 

کلاه های ایمنی کلاس G خطر قرار گرفتن در معرض هادی های الکتریکی ولتاژ پایین را کاهش می دهد: کلاه ایمنی در ولتاژ 2200 ولت به مدت 1 دقیقه آزمایش می شود.

 

کلاه های ایمنی کلاس C از نظر مقاومت الکتریکی آزمایش نمی شوند. این کلاس برای محافظت در برابر هادی های الکتریکی در نظر گرفته نشده است.

چندین تولیدکننده از جمله MSA، North، Vulcan، Bullard، Jackson و بسیاری دیگر کلاه های ایمنی با کیفیتی را ارائه می دهند که تحت این آزمایش های سخت قرار گرفته اند.

 

 

نحوه انتخاب کلاه ایمنی مناسب

 

یک کلاه ایمنی راحت انتخاب کنید

منطقی است که شما فقط باید کلاه ایمنی بپوشید که به خوبی سرتان قرار بگیرد. در حین حرکت باید روی سرتان بماند بدون اینکه سعی کنید هر چند دقیقه یکبار آن را تنظیم کنید. به عنوان مثال، برخی از کلاه ایمنی لبه‌دار دارای تسمه‌های خودتنظیمی است که به شما امکان می‌دهد به متناسب با اندازه سر خود آن را تنظیم کنید.

نوآوری های امروزی در ساخت کلاه های ایمنی  با استفاده از مواد کامپوزیتی راحت تر شده است. آنها همچنین به گونه‌ای طراحی شده‌اند که سبک و در عین حال مستحکم بمانند، و هنگام کار مزاحمتی ایجاد نکنند.

 

کلاه ایمنی ای انتخاب کنید که از مواد جدید استفاده می کند.

مواد کامپوزیت، همراه با پلاستیک های ABS، می توانند در برابر ضربه ها مقاومت کنند و در عین حال سبک وزن باشند. این کلاه ها سخت و محکم طراحی شده اند، اما نباید سنگین باشند.

 

تعداد ضربه گیر ها را در نظر بگیرید.

ضربه گیر کلاه ایمنی به چارچوب داخلی کلاه بستگی دارد. این یک عنصر مهم است که قبل از تصمیم گیری در مورد کلاه باید به آن فکر کنید زیرا ضربه را در هنگام اصابت جذب می کند و آن پخش می کند.

یک کلاه ایمنی اغلب دارای چهار، شش یا هشت ضربه گیر است. این اعداد نشان می دهد که چند اتصال بین کلاه و سیستم ضربه گیر وجود دارد. کلاه های دارای سیستم ضربه گیر شش نقطه ای است، به این معنی که می تواند وزن و شوک را به ناحیه وسیع تری منتقل کند. علاوه بر این، راحتی و ثبات را در هنگام پوشیدن کلاه به حداکثر می رساند.

 

نوع کاربری کلاه ایمنی را انتخاب کنید.

مقررات استاندارد کاری تمامی الزامات مربوط به کلاه ایمنی در محل کار را مشخص می کند. از سازندگان گرفته تا کارگران ساختمانی تا کشتی سازان و بسیاری از کارمندان دیگر باید طبق خواسته کارفرما یا شرکت کلاهی ایمنی داشته باشند.

طبق استاندارد، سه نوع مختلف کلاه ایمنی وجود دارد. آنها بر اساس مواد، ساختار، پوسته و سختی طبقه بندی می شوند. برخی از محل‌های کار به کلاه سنگین‌تری نسبت به سایرین نیاز دارند، به همین دلیل است که نوع آن باید به درستی انتخاب شود.

کلاه های ایمنی نوع 1 برای فعالیت های عمومی صنعتی هستند.

کلاه ایمنی نوع 2 برای محیط های کاری است که در معرض حرارت زیاد دائمی هستند.

کلاه ایمنی نوع 3 برای کارگرانی است که درگیر آتش سوزی در جنگل هستند.

دانستن نوع کلاه ایمنی برای استفاده، گزینه های دیگری را که به آن نیاز ندارید فیلتر می کند.

 

انتخاب طراحی

طرح های کلاه ایمنی زیادی وجود دارد، از جمله کلاه ایمنی یک سره. اگر اغلب با به بالا نگاه می کنید و می خواهید منظره ای بدون مانع از آسمان داشته باشید، باید این کلاه ایمنی را انتخاب کنید اغلب کسانی که در ارتفاع کار میکنند این نوع کلاه را انتخاب میکنند. کسانی که به محافظت از چشمان خود نیاز و یا کسانی که همیشه در زیر نور خورشید فعالیت می کنند نیاز به سایه بانی برای چشمان خود دارند که کلاه ایمنی لبه دار گزینه ای مناسب است.

 

اجزای کلاه ایمنی

 

چرا باید از کلاه ایمنی استفاده کنیم؟

یک کارگر ساختمانی به دلیل گرم بودن بیش از حد کلاه خود را برمی دارد. یک مهندس از پوشیدن   کلاه محافظ سر خودداری می کند، زیرا "قبلاً هرگز آسیب ندیده است". یک کارگر تاسیسات فکر می‌کند کلاه‌های ایمنی او را احمق نشان می‌دهند و هر فرصتی را که به دست می‌آورد کلاه را از سر بر می دارد.

همه این موقعیت ها خطرناک هستند. آسیب های سر می تواند منجر به آسیب های مغزی و مرگ شود. در سال 2012، بیش از 65000 مورد مربوط به آسیب های محیطی کار به دلیل صدمات سر رخ داده است، طبق نسخه 2015 کتاب نمودار شورای ایمنی ملی ایالات متحده آمریکا "حقایق آسیب". در همان سال، 1020 کارگر بر اثر جراحات وارده به سر در حین کار جان خود را از دست دادند.

 

نکاتی برای مراقبت از کلاه های ایمنی و استفاده از آن

- کلاه های ایمنی را هر روز تمیز و بازرسی کنید. کلاه های ایمنی با ترک، سوراخ یا سایر ناهنجاری ها باید فوراً از سرویس خارج شوند.

 

- بدانید که رنگ‌ها، رقیق‌کننده‌های رنگ و انواع خاصی از مواد پاک‌کننده می‌توانند پوسته کلاه ایمنی را ضعیف کنند و همچنین مقاومت الکتریکی آن را کاهش دهند. اگر مطمئن نیستید از چه محصولاتی می‌توانید استفاده کنید، با سازنده کلاه ایمنی مشورت کنید.

 

- از گذاشتن برچسب یا سوراخ در کلاه ایمنی خودداری کنید - انجام این کار می تواند به قابلیت های محافظتی آن آسیب برساند.

 

- از گذاشتن کلاه محافظ در زیر نور مستقیم خورشید خودداری کنید، زیرا نور خورشید و گرمای شدید می تواند به آنها آسیب برساند. قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض نور خورشید می‌تواند پوسته‌های پلاستیکی بسیاری از کلاه‌های ایمنی را تخریب کند، بنابراین کلاه‌های ایمنی زمانی که استفاده نمی‌شوند باید دور از نور مستقیم خورشید نگهداری شوند.

 

در حالی که بسیاری از کسب و کارها به کارگران اجازه می‌دهند تا بر روی کلاه‌های ایمنی خود برچسب بچسبانند، هرگز نباید از برچسب‌ها برای پوشاندن آسیب یا سایش کلاه استفاده کرد. برچسب های حساس به فشار و غیر فلزی معمولاً برای استفاده در اکثر کلاه های ایمنی بی خطر هستند، اما هیچ محافظتی در برابر ضربه ایجاد نمی کنند. آنها همچنین نباید به هیچ وجه هیچ گونه سوراخ هوا را بپوشانند یا دید کاربر را مسدود کنند.

 

- کلاه های ایمنی را می توان به راحتی با صابون معمولی و آب گرم تمیز کرد. شیره درخت، قیر و سایر مواد چسبنده نباید با مواد ساینده یا حلال پاک شوند زیرا ممکن است پوسته یا تعلیق کلاه ایمنی را ضعیف کنند.

 

در زیر کلاه ایمنی نباید کلاه دیگری پوشیده شود، کلاه جوشکاری، کپ و... موجب عملکرد ناقص کلاه می شود. زیرا کلاه طوری طراحی شده تا نیرو رو پخش نماید تا کمترین میزان آسیب به کاربر برسد. بنابراین استفاده از کلاه های دیگر در زیر کلاه ایمنی، ایده خوبی نیست.

 

پس از هر نوع ضربه جدی، اکثر کلاه های ایمنی باید فوراً دور ریخته شوند، حتی اگر آسیبی به آنها وارد نشده باشد. آسیب های داخلی که به وضوح قابل مشاهده نیستند، می توانند یکپارچگی توانایی کلاه را برای محافظت در برابر اثرات آتی به خطر بیندازند.

 

- کلاه های ایمنی باید قبل از هر شیفت از نظر آسیب بررسی شوند. حتی کوچکترین ترک یا شکاف می تواند بر توانایی آن برای محافظت از پوشنده خود در صورت ضربه تأثیر بگذارد.

 

نگهداری اشیایی مانند کاغذها، بسته‌های سیگار یا سایر اقلام بین آویز و پوسته کلاه ایمنی توصیه نمی‌شود زیرا می‌توانند قابلیت‌های محافظتی کلاه ایمنی را تغییر دهند.

 

- کلاه‌های ایمنی باید دارای برچسب‌ها یا علامت‌هایی دائمی باشند که شامل نام سازنده، تاریخ ساخت آن، و نوع ANSI، کلاس و اندازه سر باشد.

 

برای حداکثر محافظت، کلاه های ایمنی باید به خوبی روی سر قرار گیرند. پوشنده باید از سیستم تعلیق قابل تنظیم برای دستیابی به بهترین تناسب استفاده کند.

 

پوسته بیرونی کلاه های ایمنی هرگز نباید به هیچ وجه تغییر، سوراخ، حکاکی یا اصلاح شود.

 

سخن پایانی

در ایران استاندارد های رایج استاندارد های اروپایی و آمریکایی است.

محدوده قیمتی این نوع کلاه های ایمنی بسته به نوع کارایی آنها در محل های مختلف متغییر است. و از 40 هزار تومان تا یک میلیون و 350 هزار تومان می‌رسد.

کلاه های موجود در کشور در مارک های پرشین سفتی، سبلان، تک پلاست، نورث مدل، استیل پرو سیفتی و... موجود هستند. با توجه به نیاز خود و اهمیت به سلامتی خود و همکاران خود بهترین انتخاب را انجام دهید.

 


منبع: بانک مقالات ایران سیب
 

بیشتر بخوانید:

 


ترتیبی که ایران سیب برای خواندن مطالب سری "آشنایی با کلاه ایمنی" به شما پیشنهاد می‌کند:

تعداد بازدیدها: 340

نظر کاربران

نظرتان را با ما در میان بگذارید

ایران سیب

ایران سیب بزرگترین مرجع اطلاعات احداث، بستری مناسب برای ارتباط تخصصی بین کارفرمایان و پیمانکاران

ارتباط با ما

تهران، پیروزی، نرسیده به تقاطع کریمشاهیان، پلاک 200

021-77754099
09120390205


خبرنامه

در خبرنامه هفتگی ما مشترک شوید و با ما در ارتباط باشید.

نمایش فرم خبرنامه
آمار بازدید
امروز:3286
دیروز:3854
هفته:22132
ماه:111480
سال:547862