موقعیت
کاربرد مجسمه
1400/01/21

کاربرد مجسمه

کاربرد مجسمه در معماری

مجسمه يکی از وسايل تزيينی کارامد هنرهای تجسمی در دکوراسيون است.

 

sculpture

 

 معمولا دارای شکل هایی به فرم انسان، گياه، ساختمان و حيوان دارد. نمونه های مدرن آن به شکل هندسی و اشکال انتزاعی نيز ساخته می شود. بايد اشاره کرد که تمام اشکال سه بعدی، مجسمه نيستند. برای اينکه سازه ای به اين عنوان شناخته شود بايد نوآوری، مفهوم يا علتی برای ساخت آن وجود داشته باشد.

 

sculpture

 

مجسمه ها انواع مختلف دارند و در فضاهای مختلف مورد استفاده قرار میگیرند.
در بسیاری از موارد مجسمه ها علاوه بر هدف زیبایی بخشی به فضا دارای معانی خاص و اهداف و پیام های خاص نیز میباشند. اینگونه مجسمه ها اغلب در سطح شهر و فضاهای عمومی که در دید عموم مردم میباشد قرار میگیرند.

 

sculpture

 

مجسمه ها از بافت ها و جنس های مختلفی ساخته میشوند؛ پلاستیک، چوب، فلز، سنگ و ....

مجسمه سازی، در واقع شکلی هنری که در آن مواد سخت یا پلاستیکی در اشیای هنری سه بعدی کار می شوند. این طرح ها ممکن است در اشیا مستقل، نقش برجسته های روی سطوح یا در محیط هایی از تابلوها تا زمینه هایی که تماشاگر را در برگرفته اند، مجسم شوند. ممکن است از انواع مختلفی از مواد استفاده شود ، از جمله رس، موم، سنگ، فلز، پارچه، شیشه، چوب، گچ، لاستیک و اشیا "پیدا شده" تصادفی. مواد ممکن است تراشیده، مدل سازی، قالب ریزی، ریخته گری، فرفورژه، جوشکاری، دوخته، مونتاژ یا به شکل دیگری شکل گرفته و ترکیب شوند.

 

sculpture

 

مجسمه سازی اصطلاحی ثابت نیست که در مورد دسته ای از اشیا یا مجموعه فعالیت هایی که برای همیشه محدود می شوند، اعمال شود. بلکه نام هنری است که رشد می کند و تغییر می کند و به طور مداوم دامنه فعالیت های خود را گسترش می دهد و انواع جدیدی از اشیا را تکامل می بخشد. دامنه این اصطلاح در نیمه دوم قرن بیستم بسیار گسترده تر از دو سه دهه قبل بود و در وضعیت روان هنرهای تجسمی در قرن 21 هیچ کس نمی تواند پیش بینی کند که احتمال گسترش آن در آینده چه خواهد بود.

 

sculpture

 

برخی ویژگی های خاص که در قرن های گذشته برای هنر مجسمه سازی ضروری قلمداد می شدند، در مجسمه سازی مدرن وجود ندارد و دیگر نمی تواند بخشی از تعریف آن باشد. یکی از مهمترین آنها بازنمایی است. قبل از قرن بیستم، مجسمه سازی یک هنر نمایشی در نظر گرفته می شد، هنری که از اشکال زندگی، اغلب شکل های انسانی بلکه اشیا  بی جان مانند بازی، ظروف و کتاب، تقلید می کرد. با این حال، از اوایل قرن 20، مجسمه سازی شامل اشکال غیر نمایشی نیز بوده است. مدت هاست که پذیرفته شده است که اشکال اجسام سه بعدی عملکردی مانند مبلمان، گلدان ها و ساختمان ها ممکن است رسا و زیبا باشند بدون اینکه به هیچ وجه نمایشی باشند. اما فقط در قرن بیستم بود که آثار هنری سه بعدی غیر کارکردی و غیر نمایشی شروع به تولید کردند.

 

قبل از قرن بیستم، مجسمه سازی در درجه اول هنری با فرم جامد یا توده در نظر گرفته می شد. درست است که عناصر منفی مجسمه سازی - حفره ها و فضاهای خالی داخل و بین اشکال جامد آن - همیشه تا حدی جزئی جدایی ناپذیر از طراحی آن بوده اند، اما نقش آنها نقشی فرعی بود. در بسیاری از مجسمه های مدرن، تمرکز اصلی تغییر کرده و جنبه های فضایی مسلط شده اند. مجسمه سازی فضایی اکنون یک شاخه کاملاً پذیرفته شده از هنر مجسمه سازی است.

 

 

مجسمه Support

 

sculpture

 

یکی از مورد بحث ترین آثار هنری در بینال ونیز در سال 2017، مجسمه ای است که توسط یک مجسمه ساز مشهور به نام لورنزو کوین ساخته شده است. او کار خود را "Support" می نامد، که شامل دو دست بسیار بزرگ است که از کانال برای حمایت از ساختمانی که در آن هتل Ca 'Sagredo واقع شده است، بلند می شوند. ایده این است که به تصویر بکشیم این مجسمه به ونیز کمک می کند. این همچنین نماد توانایی بشریت در از بین بردن جهان و توانایی برابر برای نجات جهان نیز است.

 

sculpture

 

منبع: بانک مقالات ایران سیب

 


تعداد بازدیدها: 667

نظر کاربران

نظرتان را با ما در میان بگذارید

ایران سیب

ایران سیب بزرگترین مرجع اطلاعات احداث، بستری مناسب برای ارتباط تخصصی بین کارفرمایان و پیمانکاران

ارتباط با ما

تهران، پیروزی، نرسیده به تقاطع کریمشاهیان، پلاک 200

021-91620020
09120390205


خبرنامه

در خبرنامه هفتگی ما مشترک شوید و با ما در ارتباط باشید.

نمایش فرم خبرنامه
آمار بازدید
امروز:1891
دیروز:1758
هفته:9232
ماه:40266
سال:466522

آنلاین: 9